RegelMaat

Uitgever Boom Juridische Uitgevers
Tijdschrift RegelMaat
Datum 22-12-2019
Aflevering 6
RubriekRedactioneel
TitelHet right to challenge als nieuw wetgevingsfenomeen
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 393
SamenvattingHoewel je zou denken dat we na decennia aan wetgevingsbeleid zo ongeveer alle instrumenten wel uitgedacht én besproken hebben, blijkt de creativiteit van de wetgevingsjurist toch altijd net weer wat groter te zijn. Een mooi voorbeeld daarvan is het right to challenge. Het fenomeen ´right to challenge´ is (met name) vanuit het Verenigd Koninkrijk komen overwaaien. Een vorm van het right to challenge staat al jaren in het Bouwbesluit 2012, alleen niet onder die term. Daarnaast heeft de term het jongste regeerakkoord gehaald. Tijd dus voor RegelMaat om er aandacht aan te besteden.
Auteur(s)D.R.P. de Kok , F.J. van Ommeren
Pagina393-395
LinkMeer over dit onderwerp (righttochallenge.nl)
Artikel aanvragenVia Praktizijn
TitelDe ruimtegevende wetgever / Het right to challenge in vergelijking tot andere ruimtegevende instrumenten
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 396
SamenvattingIn zijn jaarverslag over 2018 presenteert de Raad van State zijn ideaal van de wet als een pijler van ‘buigzaam beton’. Met dat ‘beton’ (rechtszekerheid) zit het bij de Raad wel goed, maar die buigzaamheid (flexibiliteit) komt er wat bekaaid af. Daarom gaat dit artikel in op manieren om die flexibiliteit in wetgeving te bereiken. Die manieren worden gecategoriseerd en voorzien van commentaar. Uiteraard komt daarbij ook het right to challenge aan bod, als één van die instrumenten en als benchmark voor de andere. Het artikel sluit af met aanbevelingen tot aanpassing van de Aanwijzingen voor de regelgeving.
Auteur(s)D.R.P. de Kok
Pagina396-414
Artikel aanvragenVia Praktizijn
TitelDe wettelijke regeling van het right to challenge in de praktijk / Much ado about nothing?
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 415
SamenvattingIn het regeerakkoord werd een right to challenge-regeling aangekondigd, maar op welke manier deze regeling vorm moest krijgen, was nog de vraag. In hun eerder verrichte onderzoek komen de auteurs tot de conclusie dat zo’n regeling geen begaanbare weg is. Dat neemt niet weg dat er door het hele land verschillende regelingen te vinden zijn die worden gepresenteerd als een vorm van invoering van het right to challenge. In dit artikel onderzoeken de auteurs deze regelingen. Zijn het wel échte right to challenge-regelingen en komen zij tegemoet aan de knelpunten waarmee challengers te maken hebben?
Auteur(s)E.M.M.A. Driessen , G. Boogaard , W. den Ouden
Pagina415-429
Artikel aanvragenVia Praktizijn
TitelEen andere benadering van het right to challenge / De concessie als kern van een algemene regeling?
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 430
SamenvattingEen algemene regeling van het uitdaagrecht lijkt verkeken. Te veel knelpunten. Maar wat als dat geen obstakels zijn voor wettelijke regeling, maar symptomen van het ontbreken daarvan? Deze bijdrage laat zien dat een algemene regeling denkbaar is, door niet het uitdaagrecht zelf te regelen, maar de bevoegdheid om over een uitdaging te beslissen. De concessie is daarvan de kern. En als een algemene regeling van concessies denkbaar is, dan is een regeling voor buurtconcessies als gemeentelijk instrument voor het uitdaagrecht dat ook.
Auteur(s)O. Kwast
Pagina430-447
Artikel aanvragenVia Praktizijn
TitelHet gelijkwaardigheidsbeginsel van de Omgevingswet
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 448
Samenvatting Deze bijdrage beschrijft het gelijkwaardigheidsbeginsel dat straks in de Omgevingswet en nu onder meer in het Bouwbesluit 2012 is opgenomen. Het gelijkwaardigheidsbeginsel biedt een initiatiefnemer het recht om op een andere manier aan een regel te voldoen dan in de regel is aangegeven. Voorwaarde is wel dat het met de regel beoogde doel ook met die andere oplossing wordt bereikt. Of de andere oplossing gelijkwaardig is, wordt beoordeeld door het bevoegd gezag. De bewijslast van de gelijkwaardigheid berust bij de initiatiefnemer. Een geschil over de gelijkwaardigheid van een alternatieve maatregel kan soms voor advies worden voorgelegd aan een adviescommissie. Deze bijdrage gaat in op een aantal juridische, inhoudelijke, procedurele en uitvoeringsaspecten van het gelijkwaardigheidsbeginsel.
Auteur(s)J. in 't Hout
Pagina448-458
Artikel aanvragenVia Praktizijn
RubriekLegisprudentie
TitelOnpartijdige wetgevingsadviezen
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 459
SamenvattingDe Wet op de Raad van State bevat een voorziening voor het geval een lid zich van deelname aan de wetgevingsadvisering wil verschonen. Het gebruik (of het onbruik) daarvan doet vragen rijzen.
Auteur(s)M. Nap
Pagina459-464
LinkVolledige tekst artikel (RuG.nl)
Artikel aanvragenVia Praktizijn
RubriekHet ambacht
TitelDe parlementaire werkgroep-Van der Staaij en de wetgevingsprocedure
CiteertitelRegelMaat 2019, afl. 6, p. 465
Samenvatting Deze bijdrage bespreekt het op 30 oktober 2019 door de parlementaire werkgroep-Van der Staaij gepresenteerde voorstel voor een nieuw Reglement van Orde van de Tweede Kamer. Na een bespreking van enkele algemene punten wordt specifiek ingegaan op de voorstellen die betrekking hebben op de wetgevingsprocedure. De conclusie is dat er bepaald geen grootscheepse wijzigingen worden voorgesteld ten opzichte van het huidige Reglement van Orde. Wel een wezenlijke verandering is de oplossing die de werkgroep heeft bedacht voor de problematiek van de zogeheten verweesde initiatiefvoorstellen (en amendementen). Daarnaast wordt ingegaan op de volgende onderwerpen en veranderingen die de werkgroep op dat vlak wel of juist niet heeft voorgesteld: de schriftelijke voorbereiding van wetsvoorstellen, het wetgevingsoverleg, artikelsgewijze behandeling en stemming, vernummering van een wetsvoorstel, technische briefings en de voorbereiding van initiatiefvoorstellen.
Auteur(s)T.C. Borman
Pagina465-479
Artikel aanvragenVia Praktizijn